Ayşe Nur Çetin

Ayşe Nur Çetin masaj tarafına on bir yıl önce, bir otelin bakım biriminde çalışırken geçti. O dönem günde çok sayıda kısa seans yaptı ve bunun ona hızlı bir okuma alışkanlığı kazandırdığını söylüyor: omuzların duruşundan, nefesin ritminden kişinin gerçekten neye ihtiyacı olduğunu tahmin edebiliyor. Sonrasında otel düzeninden ayrılıp salon çalışmasına geçti; randevuları daha uzun ve aynı kişilerle sürekli olduğu için bu düzeni tercih ediyor. Zarif Güzellik Stüdyosu'nun alt kattaki sessiz odasında haftanın beş günü çalışıyor.

Seansa her zaman aynı konuşmayla başlıyor: basınç tercihi nedir, hangi bölge rahatsız ediyor, gün içinde nasıl bir duruşla çalışılıyor. Uygulama sırasında da sessiz kalmıyor, ara ara basıncın uygun olup olmadığını soruyor; "dayanmak" gerektiği fikrine karşı olduğunu söylüyor. Müşterilerinin çoğu masa başında çalışan, boyun ve omuz bölgesinde yorgunluk tarifleyen kişiler. En sevdiği uygulamalar aromaterapi ve ayak refleks masajı; ikisinde de tempo yavaş olduğu için odasının sesini kısıp uzun çalışabiliyor. Rahatlama hissinin kişiden kişiye değiştiğini ve masajın bir tedavi yöntemi olmadığını randevunun başında net bir dille anlatıyor; süregelen bir ağrı tarif edildiğinde önce hekime danışılmasını öneriyor. Oda düzenine ayrı bir önem veriyor: ışık, sıcaklık, havlu ve müzik seviyesi seans başlamadan hazır oluyor, çünkü rahatlamanın masaya uzanmadan önce başladığını düşünüyor. Uzun süredir gelen misafirlerinin hangi bölgede yorulduğunu hatırlıyor ve programı her seferinde o günün ihtiyacına göre yeniden kuruyor.